ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΡΕ, ΓΑΜΩΤΟ… και τα ΟΡΑΜΑΤΑ μας!

Έχω βαρεθεί να διαβάζω και να ακούω από τα κανάλια τα σενάρια συνεργασίας, προεκλογικά και μετεκλογικά, του ΠΑΣΟΚ με τον Σύριζα και την ΝΔ. Αηδία σκέτη.
Μια ο Ανδρουλάκης, αρχηγός κόμματος ο άνθρωπος, θέλει ΝΔ. μια τον Σύριζα.
Προβληματίζεται για το καλό του κόμματος του,

του κινήματος του θέλω να πω, ποιο είναι το καλύτερο.
Τι συμφέρει τον σοσιαλισμό, να συμμαχήσει το κίνημα με την κυβέρνηση ή με την αντιπολίτευση.
Για τον σοσιαλισμό η αγωνία, βέβαια. Το λέει και το όνομα του κινήματος. Σοσιαλιστικό είναι το κίνημα. ΠΑ ΣΟσιαλιστικό Κ, για να μη ξεχνιόμαστε.
Και έχει λόγο ύπαρξης διότι δεν υπηρετεί τα ίδια πολιτικά οράματα όπως ο Σύριζα και η ΝΔ.
Τότε γιατί ο αρχηγός ψάχνεται να κωλομπαρέψει τις ιδέες και τα πιστεύω του κινήματος μ’ άλλο κόμμα, μ’ άλλο κίνημα;
Έτσι συμβαίνει με τα κόμματα. Έχουν αρχές και προγράμματα, αλλά πάνω απ’ όλα το συμφέρον τους.
Και στον διάβολο θα δώσουν το χέρι. Και με τον ”αντίπαλο” θα κάνουν συμφωνία. Τον οποίον αντίπαλο θα τον βρίζουν μέχρι τελευταία στιγμή.
Και τα ίδια μπινελίκια θα του σέρνουν από την επομένη της λήξης της ”συνεργασίας” του.
Μη λησμονούμε ότι ποτέ δεν θα είχαμε βιώσει την υπέρτατη χαρά της Πρώτης Φοράς Αριστερά, αν ο Σύριζα δεν πήγαινε αγκαλιά με τους ακροδεξιούς Ανεξάρτητους Έλληνες.
Έτσι έγινε αριστερά στην Ελλάδα και διαλύθηκε το κόμμα του Καμμένου. Τι να κάνει ο Ανδρουλάκης;
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Δεν πειράζει, όμως, ό,τι κι αν συμβεί στο ΠΑΣΟΚ. Το όραμα του σοσιαλισμού όλο και κάποιο άλλο κόμμα θα το εμπορευτεί.