ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΟΠΕΛΙΤΗΣ: Ο ΕΛΛΗΝΑΣ που ΕΜΑΘΕ στους ΙΣΠΑΝΟΥΣ το ΤΥΛΙΧΤΟ

Οι Μαδριλένιοι αγκάλιασαν αμέσως το ελληνικό εγχείρημα

Αγαπά την Μαδρίτη όσο καμία άλλη πόλη. Του αρέσει να πίνει μπύρες και τσίπουρα. Μιλάει ισπανικά με ελληνική προφορά και είναι ο ιδιοκτήτης της πρώτης «σουβλακερί» της ισπανικής πρωτεύουσας.

Με τον Θανάση Σκοπελίτη, ιδιοκτήτη των εστιατορίων Egeo, γνωριστήκαμε πριν από έξι χρόνια.

Ήταν η εποχή που άνοιγε το πρώτο του μαγαζί στην εναλλακτική περιοχή Lavapiés στο κέντρο της Μαδρίτης.

«Σουβλατζίδικο θα κάνω» μου είχε πει. «Θα φτιάχνω κλασικό τυλιχτό με πίτα, πατάτες, τομάτα και φυσικά τζατζίκι».

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι εκείνη την στιγμή δεν υπήρχε κάτι ανάλογο στην πόλη.

Τα περισσότερα ελληνικά εστιατόρια που έβρισκε κανείς προσέφεραν μια πολύ τυποποιημένη, τουριστική θα έλεγα, και τις περισσότερες φορές κακή εκδοχή της κουζίνας μας.

Οι αμφιβολίες μου σχετικά με το αν θα πετύχει το εγχείρημα του Θανάση δεν ήταν πολλές.

Άλλωστε γνώριζα ότι οι περισσότεροι Ισπανοί λατρεύουν το σουβλάκι και το αναζητούσαν στα μέχρι τότε ελληνικά εστιατόρια.

Ας πιάσουμε όμως, τα πράγματα από την αρχή. Η σχέση του Θανάση με τη Μαδρίτη ήταν καρμική.

Έρωτας με την πρώτη ματιά. Όταν έφτασε για πρώτη φορά πριν από 15 χρόνια, δεν γνώριζε κανέναν, ήξερε όμως ότι ήταν η πόλη στην οποία ήθελε να ζήσει.

«Τη λάτρεψα από την πρώτη στιγμή» μου έχει αναφέρει. Τον καταλαβαίνω απόλυτα, μιας και μοιράζομαι και εγώ την ίδια αγάπη για αυτήν την πόλη.

Η πρώτη του επαφή με την Ισπανία ήταν όταν ήρθε με το πρόγραμμα Erasmus στη Μελίγια, μια «ξεχασμένη» πόλη της Ισπανίας στα παράλια της Αφρικής.

Σπούδαζε τότε στα ΤΕΦΑΑ και μαζί με έναν φίλο του ήθελαν να βιώσουν την εμπειρία του να ζήσεις έξω από τα ελληνικά σύνορα.

«Αυτή η πόλη-φάντασμα δεν έχει καμία σχέση με την Ισπανία. Έτσι μετά από 3 μήνες φύγαμε για Μάλαγα.

Εκεί, ήρθα σε επαφή με την ισπανική κουλτούρα και τη λάτρεψα» μου αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Θανάσης επέστρεψε στην Ελλάδα να τελειώσει τις σπουδές του, πάντα όμως στο μυαλό του είχε την Ισπανία και τη μέρα της επιστροφή τους εκεί.

«Δούλεψα για λίγο στην Αθήνα, έκανα κάποιες οικονομίες και μία μέρα πήρα το αεροπλάνο και προσγειώθηκα στη Μαδρίτη. Άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Δεν με ενόχλησε.

Ήξερα ότι σε μια μεγάλη πόλη σαν κι αυτή, θα είχα πολλές ευκαιρίες. Βλέπεις άλλες εποχές τότε». Και έτσι έγινε.

Αρχικά δούλεψε ως σερβιτόρος και στη συνέχεια ως υπεύθυνος σε διάφορα μαγαζιά, αλλά πάντα ήθελε να στήσει το δικό σουβλατζίδικου ή, για να το πούμε ισπανικά, μια suvlakeria.

Σιγά σιγά τα χρήματα μαζεύτηκαν, ο χώρος βρέθηκε και το σχέδιο τέθηκε σε εφαρμογή.

Κάπως έτσι άνοιξε το πρώτο Egeo σε μια γειτονιά όπου σφύζει από ινδικά και αραβικά εστιατόρια. Σε σύντομο χρονικό διάστημα γίνεται γνωστό.

Τα λιγοστά του τραπέζια της μικρής σάλας γέμιζαν καθημερινά κι οι πρώτες ουρές δεν αργούν να σχηματιστούν.

Κάθε φορά λοιπόν, που βρισκόμουν στην Μαδρίτη, περνούσα από το γωνιακό μαγαζί του Θανάση για ένα σουβλάκι και μια μπύρα.

Έβλεπα πως οι Μαδριλένιοι είχαν αγκαλιάσει αυτό το ελληνικό εγχείρημα. Σε μια από αυτές τις φορές είχα ρωτήσει τον Θανάση αν σκεφτόταν να ανοίξει και δεύτερο.

Δεν ήταν αρνητικός. Ίσα ίσα είχε ήδη ξεκινήσει να κοιτάζει σε ποια περιοχή θα το ανοίξει «Δεν θέλαμε να πάμε το σουβλάκι μας σε κάποια “δήθεν” γειτονιά της Μαδρίτης» μου είχε πει τότε.

«Φυσικά υπάρχει το τυλιχτό αλλά σερβίρουμε και άλλα ελληνικά πιάτα»

Από εκείνη την κουβέντα μας δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι να ανοίξει το δεύτερο Egeo.

Αυτή την φορά στην Malasaña, μια περιοχή γεμάτη με νεαρόκοσμο και με πολλά μικρά και εναλλακτικά μαγαζιά.

Το δεύτερο, λοιπόν, Egeo διαφέρει λίγο από το πρώτο.

Είναι εξίσου λιτό και απροσποίητο, με γαλανόλευκες πινελιές που παραπέμπουν στο όνομά του, αλλά δεν είναι μια «souvlakeria» αλλά εστιατόριο.

«Φυσικά υπάρχει το τυλιχτό» μου λέει ο Θανάσης «αλλά σερβίρουμε και άλλα ελληνικά πιάτα, τα οποία μαγειρεύουμε με τον ίδιο τρόπο που θα το κάναμε για τους φίλους μας στο σπίτι», συμπληρώνει.

Ο Θανάσης Σκοπελίτης θέλησε να μεταφέρει την ελληνική κουλτούρα του τυλιχτού και στην Βαλένθια

Όμως, ο Θανάσης δεν σταμάτησε εδώ. Μετά από την Μαδρίτη, θέλησε να μεταφέρει την ελληνική κουλτούρα του τυλιχτού και στην Βαλένθια.

Έτσι, σε λίγο καιρό, δηλαδή στις αρχές του άλλου μήνα, αν όλα με την πανδημία και τα μέτρα πάνε κατ’ ευχή, θα κάνει «πρεμιέρα» και το τρίτο Egeo.

Αυτή την φορά στο κέντρο της Βαλένθια.

ΠΗΓΗ