ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ: ΚΛΕΙΣΕ ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΞΕ ΑΥΡΙΟ

Διαφωνώ καθέτως και οριζοντίως. Διαφωνώ με τη «λογική» του Test. Ακούγεται καλά σ αυτιά αλλά εν Ελλάδι η απάτη πάει σύννεφο με αποτέλεσμα καμία εγγύηση και ελάχιστη ουσία

Με τα εξής εορταστικά αποτελέσματα. Το πρώτο αφορά σ ένα γενικευμένο και αχαλίνωτο ξεσάλωμα. Ο ένας πάνω στον άλλο και όλοι μαζί να στροβιλιζόμαστε υπό τους ήχους ενός αόρατου εχθρού με την προσωρινή αλλά επιθετική ονομασία «όμικρον»

Αφού είναι γνωστό και διαπιστωμένο: διάφοροι «ποντικοί» και ιδιοκτήτες όχι μόνο δεν λαμβάνουν υπόψη τους τα διάφορα πιστοποιητικά αλλά από πάνω θα κάνουν τα στραβά μάτια σε κάθε πρόθυμο και φανατικό του «ξεσαλώματος» που θα εισέρχεται από την πίσω πόρτα του «καταστήματος»

Άλλος επειδή είναι νέος και ωραίος. Αρα «θα το περάσω σαν απλή γριπούλα». Άλλος επειδή δεν πιστεύει στην πανδημία. Άλλος επειδή διακατέχεται από την ακατανίκητη πεποίθηση ότι «όλα αυτά είναι συνωμοσίες του συστήματος». Και άλλος επειδή «έτσι γουστάρω». Με άλλα λόγια η κόλαση είναι ζήτημα ημερών

Αυτό το μαζικό ξεσάλωμα των εορταστικών ημερών συνοδεύεται με ένα μικρότερο εντός των οικιών. Αντε τώρα να ελέγξει κανείς τι θα γίνει ιδιωτικώς. Αντε να ελέγξεις τα πιστοποιητικά του καθενός. Και άντε να επαναπαυθείς σε κάποιες εγγυήσεις που θα γίνονται λεκτικώς. Με άλλα λόγια η κόλαση, έστω και μικρότερη, είναι ζήτημα ημερών

Από κοντά και το μεγαλειώδες και ασυμμάζευτο στρίμωγμα στις εμπορικές οδούς και εντός καταστημάτων. Από κοντά τα πάσης φύσεως, ακόμα και τα αυτοσχέδια, πάρτι εντός στοών και άλλων περιοχών. Από κοντά και η γνωστή εορταστική εικόνα τόσο στη διάρκεια της παραμονής όσο και της ημέρας των Χριστουγέννων

Μπροστά σ αυτή την επερχόμενη πραγματικότητα, η προτροπή, ας πούμε «εντολή» για τεστ του πληθυσμού, μοιάζει με χαδάκι

Δύο τα εμπόδια, δύο οι λύσεις, δύο οι προτάσεις. Η πρώτη έχει να κάνει μ αυτό που λέμε «προσωπική ευθύνη». Δηλαδή «προσέχω για να έχω». Δηλαδή «άσε καλύτερα, μια άλλη φορά το ξεσάλωμα, κάνω υπομονή, δεν πειράζει και του χρόνου να είμαστε καλά να κάνουμε Χριστούγεννα όπως παλιά». Και πάει λέγοντας. Μια λύση που έχει να κάνει με μια μειοψηφία. Γιατί πόσοι εξ ημών και υμών θα λάβουν τα μέτρα τους; Πόσοι θα αντέξουν τον αυτοπεριορισμό τους; Πόσοι δεν θα υποκύψουν στον πειρασμό; Ενας στους δέκα; Μπορεί

Η δεύτερη και πιο αποτελεσματική λύση θα ήταν κυβερνητική. Όχι μόνο test αλλά και ένα ήπιο Lock down. Από το ολότελα καλή και η Παναγιώταινα. Που πάει να πει, όλα κλειστά μετά τις οκτώ-ας πούμε-το βράδυ. Όλα. Ετσι οι διαστάσεις και προεκτάσεις του ξεσαλώματος θα περιοριστούν, θα σμικρυνθούν και έτσι η διάδοση θα συγκρατηθεί

Τα επιχειρήματα ότι μ αυτό το έστω ήπιο Lock Down, όλες οι επιχειρήσεις θα υποστούν ζημιά, ότι κάτι τέτοιο θα προκαλέσει μεγαλύτερη ανησυχία και ότι έτσι θα τραυματιστεί ακόμα περισσότερο η ψυχολογία της κοινωνίας, υποχωρούν και καταρρίπτονται από δύο παράγοντες

Με την σφοδρή επέλαση της Ομικρον με την πυκνότητα των επισκέψεων και την ποσότητα των ασθενών που θα πρέπει να διασωληνωθούν υπάρχει κίνδυνος πλήρους κατάρρευσης του συστήματος Υγείας

Και τέλος η οικονομική ζημιά θα είναι μεγαλύτερη από εκείνη που θα είχε προκαλέσει ένα «σύντομο» και ήπιο Lock Down. Εν ολίγοις λοιπόν. Τα κλείνω όλα τώρα και τα ανοίγω αύριο. Εγώ λοιπόν «εχθρός του λαού», εσύ «κόλακας του κοινού». Εκ του αποτελέσματος τα συμπεράσματα. Και μακάρι να διαψευστώ!