ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ… «ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ»

Αντώνης Φορλίδας
Αμβέρσα.

Ελεγε ό Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ό κοσμοκαλόγερος, ό Αγιος τών Ελληνικών Γραμμάτων σέ διήγημά του, αναφερόμενος στήν πανδημία τού 19ου αιώνα πού έπληξε καί τήν Ελλάδα.

“Μένουμε διαιτώμενοι εις την οικία μας, στραβοπατούντες από δωμάτιον εις δωμάτιο, ως ποταμιαία καβούρια, αλιβάνιστοι, αλειτούργητοι, ακοινώνητοι, με την ελπίδα ότι σύντομα θα ανθρωπέψουμε και πάλι…”
Τότε σαν ήλθε το κακό χολεριάστηκα κι εγώ  και με  είχαν παρατήσει όλοι οι δικοί μου, όπως ο άνδρας μου κι ο αδελφός μου…
Η γειτονιά έρημη, ο κόσμος είχε φύγει, οι αυλόπορτες κλεισμένες, παράθυρα κλειδομανταλωμένα. ψυχή δεν εφαίνετο πουθενά…”
Καλά θά κάνουμε λοιπόν νά ακολουθήσουμε τά λόγια τού μπάρμπα Αλέξανδρου νά μείνουμε διαιτώμενοι είς τήν οικία μας ώς ποταμιαία καβούρια μπάς καί υπάρξει ελπίδα νά «ανθρωπέψουμε καί πάλι».
Οί πολλές ελληνικές μαγκιές καί οί επαναστατικές διαθέσεις καί υστερικές φωνές τύπου Τσέ Γκεβάρα τών LIDL, καλά θά κάνουν νά κοπάσουν γιά νά μήν σπέρνουν τόν θάνατο.
Κανένας δέν δικαιούται νά σκοτώνει μέ τήν απύθμενη συνομωσιολογική βλακεία του τούς συνανθρώπους του.
Μέχρι πρότινος, υπήρχαν κι εδώ πάνω κάποιοι αεροψεκασμένοι οπαδοί τής επίπεδης γής, ετών 56, αλλά μόλις ό θάνατος χτύπησε τήν πόρτα τους μέ 16.911 νεκρούς, λούφαξαν καί φόρεσαν τήν μάσκα τους στήν λαική καί στό πάρκο.