ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ του ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΔΡ ΘΑΝΟΥ ΝΤΟΚΟΥ για ΣΥΝΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΙΓΑΙΟ

Δρ Κέρη Π. Μαυρομμάτη
Ο αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας δρ Θάνος Ντόκος δήλωσε < άνοιξα ένα ζήτημα άκαιρο, καθαρά υποθετικό <Ακόμη και η συνεκμετάλευση θα μπορούσε να συζητηθεί υπό τη προυπόθεση της πρότερης οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών μέσω προσφυγής στο διεθνές δικαιοδοτικό όργανο.

Η θέση της ελληνικής Κυβέρνησης είναι ότι προσφυγή μπορεί να υπάρξει μόνο με αντικείμενο την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Εφόσον ανακαλυφθούν σημαντικά κοιτάσματα στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο, εφόσον το κοίτασμα εκτείνεται στις θαλάσσιες ζώνες και των δύο χωρών, εφόσον η ποσότητα, η τιμή και οι τάσεις απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα επιτρέψουν την εμπορική εκμετάλλευση του κοιτάσματος και, τέλος εφόσον η Ελλάδα αποφασίσει ότι αυτό τη συμφέρει, τότε θα μπορούσε να διαπραγματευθεί μια συμφωνία συνεκμετάλλευσης με ποσοστά, που θα καθοριστούν σύμφωνα με τα συμφωνημένα θαλάσσια σύνορα”, “η Ελλάδα εξασφαλίζει τη βασική της επιδίωξη (σ.σ. οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών) με ένα υποθετικό αντάλλαγμα, το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν θα τη βλάψει, καθώς θα στηρίζεται στα δεδομένα της οριοθέτησης που θα έχει προηγηθεί”.

1.Η πάγια θέση των ελληνικών κυβερνήσεων είναι ότι η μοναδική διαφορά για προσφυγή και επίλυση από το δικαστήριο της Χάγης είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των νησιών του Αιγαίου και όχι όλων των θαλασσίων ζωνών , μεταξύ των οποίων είναι η αιγιαλίτιδα ζώνη-χωρικά ύδατα και η ΑΟΖ του Αιγαίου.

2. Η συνεκμετάλευση στο Αιγαίο, που προτείνει ο κ. Θάνος Nτόκος είναι πάγια θέση της Τουρκίας από το 1974. Αυτή προυποθέτει εδαφική συγκυριαρχία σε νησιά του Αιγαίου, διότι στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών ισχύει η αρχή του διεθνούς δικαίου ότι το έδαφος του παράκτιου κράτους δεσπόζει στη θάλασσα. Δηλαδή προτείνεται αλλαγή με ειρηνικά μέσα του ισχύοντος ελληνικού εδαφικού καθεστώτος των νησιών του Αιγαίου και των θαλασσίων συνόρων της Ελλάδας, που έχουν καθορισθεί με διεθνείς συμβάσεις μετά από αιματηρούς αγώνες των νησιωτών.

Όμως αυτά τα σύνορα δεν αλλάζουν κατά το άρθρο 62 της ΔΣ για το δίκαιο των Συνθηκών, διότι τα σύνορα έχουν δικό τους νομικό βίο ανεξάρτητα από την επίκληση αλλαγής των συνθηκών σύναψης της κάθε διεθνούς Συνθήκης .

Άλλωστε ως γνωστόν αυτό το Δικαστήριο με την από 19-12-1978 απόφαση του σε σχετική μονομερή προσφυγή της Ελλάδας, η οποία είχε ζητήσει από το Δικαστήριο <να εκδικάσει/δηλώσει ότι τα ελληνικά νησιά, που αποτελούν τμήμα της ελληνικής επικράτειας , δικαιούνται μερίδα της υφαλοκρηπίδας, που ανήκει σε αυτά, σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες και αρχές του διεθνούς δικαίου.

Το παραπάνω Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας συγκεκριμένων νησιών του Αιγαίου, δηλαδή Σαμοθράκη, Λήμνος, Άγιος Ευστράτιος, Λέσβος, Χίος, Ψαρά, Αντίψαρα, Σάμος, Ικαρία και όλα τα Νησιά της Δωδεκανήσου διότι συνδέεται με το εδαφικό καθεστώς στη συγκεκριμένη θαλάσσια ζώνη, δηλαδή με τους τίτλους εδαφικής κυριαρχίας της Ελλάδας στα αναφερόμενα νησιά. Για αυτό και απέρριψε τη προσφυγή της Ελλάδας για έλλειψη δικαιοδοσίας .

Η θέση αυτού του ΔΔΧ στην υπόθεση της υφαλοκρηπίδα Αιγαίου είναι σαφής για τις επιπτώσεις της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο εδαφικό καθεστώς διότι έκρινε ότι <οποιαδήποτε οριοθέτηση μίας μεθορίου εμπλέκει διαπίστωση του νομικού τίτλου επάνω στις προς οριοθέτηση περιοχές>.

3. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην παραπάνω υπόθεση έκρινε ότι <τα δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας νομικά είναι ..ένα αυτόματο παρεπόμενο της εδαφικής κυριαρχίας του παράκτιου κράτους>.

Η εδαφική κυριαρχία έχει και οικονομικό περιεχόμενο όσον αφορά τη μόνιμη κυριαρχία στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους και την αποκλειστική εκμετάλευση του παράκτιου κυρίαρχου κράτους των πλουτοπαραγωγικών του πόρων.

Το παράκτιο κράτος ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της εξερεύνησης και εκμετάλευσης των φυσικών του πόρων της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ τα οποία είναι αποκλειστικά κατά τα άρθρα 77 παρ 2 και 56 παρ 1 και 246 της ΔΣΔΘ 1982.

Συνεπώς είναι πρ όδηλο ότι ο ανωτέρω κ. Αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας δρ Θάνος Ντόκος προτείνει να κρίνει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης το εδαφικό καθεστώς και τα σύνορα του ελληνικού κράτους, που έχουν ορισθεί με διεθνείς συμβάσεις, δηλαδή την διεκδίκηση εδάφους και αποκλειστικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας από τη Τουρκία στη νησιωτική Ελλάδα, παρότι η Ελλάδα έχει κοινοποιήσει στον Γενικό Γραμματέα Ηνωμένων Εθνών ότι δεν αποδέχεται τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης <για κάθε διαφορά που αφορά σύνορά ή κυριαρχία στο έδαφος της ελληνικής δημοκρατίας> με τη Γενική Πράξη του 1928 και τη σχετική Δήλωση της 10-1-1994 του ελληνικού κράτους για τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης .

Όμως αυτή η Δήλωση της 10-1-1994 περιλαμβάνει και μία εξαιρετική δυνατότητα της ελληνικής κυβέρνησης δηλαδή ότι <η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να υποβάλλει ενώπιον του Δικαστηρίου κάθε διαφορά , η οποία δια του παρόντος εξαιρέθηκε δια μέσου διαπραγματεύσεων για ειδική συμφωνία <compromis>>

Έμείς όμως ο κυρίαρχος ελληνικός λαός δεν θέλουμε να υποβάλλουμε την κυριαρχία του ελληνικού κράτους σ το ελληνικό νησιωτικό έδαφος και στο υπέδαφος του στο δικαιοδοτικό όργανο της Χάγης διότι έχει αποκτηθεί με απελευθερωτικούς αγώνες και με ισχύουσες Διεθνείς συμβάσεις.

Εμείς δεν θέλουμε <compromis> κυβέρνησης της Ελλάδας με τη κυβέρνηση της Τουρκίας για αναθεώρηση των ισχυουσών Διεθνών Συμβάσεων, που καθορίζουν τη κτήση του ελληνικού έδάφους και τα σύνορα του ελληνικού κράτους με πρόσχημα την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών των νησιών μας.

-Αναρτήθηκε στις 4-2-2020 στη σελίδα στο Facebook <ο λόγος της Κέρης Μαυρομμάτη>
-Υποσημείωση. Ο κ. Ντόκος εργάζονταν σε ΕΛΙΑΜΕΠ και τώρα προσφέρει τις υπηρεσίες του στο ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ της Ελλάδας!